من دخترم ...

من گله دارم ...

بخاطر تمام آرزوهایی که

بر دلم ماند ...

بخاطر آرزوی رفتن به استادیوم ...

بخاطر آرزوی دوچرخه سواری

در فضای باز...

بخاطر آرزوی بازی باد با موهایم ...

سرت را درد نمی آورم

اگر بخواهم از آرزوهای

بر دلم مانده ام

بگویم ...

تا صبح باید بخوانی ...

به راستی از چه کسی باید گله کرد ...؟

به راستی چه کسی مقصر است ...؟